คิดถึง

ทุกครั้งที่เดินผ่านไม่ว่าวันนี้หรือวันไหนจะอีกกี่วันหรือจะอีกนานแค่ไหนก้อยังคิดถึงไม่รู้ทำไมไม่ลืมมันไปซะทีกับสถานที่ที่ทำหั้ยเราได้ไปพบกับสีสันของชีวิตครั้งสำคัน
พวกเค้าคือคนที่เราไม่อาจลืมเลือนไปได้เรยพวกเค้าสำคันมาก  เราเองก้อไม่รู้หรอกว่าทำไมพวกเค้าถึงได้สำคันกับเราขนาดนี้
ก้อรู้นะว่าที่พวกเค้าทำมันยากที่จะหั้ยอภัยได้  แต่ก้อลืมไม่ลงซะทีทำยังไงดีหละ
ไม่รู้อ่ะลืมไม่ได้ก้อไม่ต้องลืมมันละ ปล่อยหั้ยมันเป็นไปอย่างงี้ละกัน แต่จะว่าไปมันก้อดีที่เราได้อะไรหลายๆอย่างเข้ามาในชีวิต
-ได้รู้จักกับพวกเค้า
-ได้มุมมองใหม่ๆในการดำเนินชีวิต
-ได้ฝึกบริหารสมอง(ต้องตามพวกเค้าหั้ยทัน)
-ได้ที่เรียนใหม่ๆที่น่าสนจัย
-ได้พี่น้องเพิ่มมาอีกหลาย
-ได้หลานมาด้วย(งงเรย)
-ได้รู้จักกีฬาที่ไม่คิดว่ามันจะมียู่จิง(ยิงธนู)
-ได้เห็นว่าตัวเองมีความสามารถมากมาย(เป็นตัวตลกหั้ยพวกเค้าหลอกไง)
-เป็นที่ปรึกษาของพวกเค้า
-ได้ที่ปรึกาที่ดี
-หลังจากวันนั้นทำหั้ยเรารู้จักรักตัวเองมากขึ้น
-ได้รู้ว่าความจิงมันคืออาไร
-ได้รู้ว่านักกีฬามันเป็นกันแบบนี้นี่เอง
มีอีกมากมายหลายอย่างที่เราไมสามารถอธิบายออกมาได้แต่มันก้อมีทั้งรู้สึกดีและไม่ดีนะกับพวกเค้าเนี่ย
แต่อีกไม่นานหรอกเราก้อจะได้ไปหาพวกเค้าถึงที่เรยจะจัดการปันหาที่มันสะสางทั้งหมดหั้ยมันจบสิ้งซะที
แร้วเราจะได้เจอกันนัยอีกไม่นานนี้แน่ นักกีฬายิงธนูทั้งหลาย ที่
สถาบันพละศึกา วิทยาเขตสมุทรสาคร  หวังว่าเราคงจะได้เจอกัน