วันนี้เป็นวันกีฬาสีของโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญโรงเรียนเราเองแหละวันนี้ทั้งวันเหนื่อยมากแต่ก้อสนุกนะตอนเช้าก้อได้เดินขบวนพาเรทแร้วก้อเดนดูกีฬาต่างๆแร้วก้อมานั่งดูแข่งวิ่งมีแข่งหลายรุ่นมากๆทั้งหญิงทั้งชายแต่เราแอบเชียร์พี่คนนึงยู่ พี่เค้าชื่อพี่จ๊อบยู่6/10พี่จ๊อบลงแข่งยู่หลายรุ่นแต่ว่ารุ่นสุดท้ายที่พี่จ๊อบลงแข่งเราไม่ได้ยู่ดู แร้วมันก้อเกิดเรื่องขึ้นจนได้ก้อคือระหว่างที่วิ่งยู่พี่จ๊อบเค้าล้มแร้วดูเหมือนว่าข้อเท้าของพี่เค้าจะแพลงเดินไม่ได้ เรยต้องใช้ไม้เข้างนึงเพื่อนพยุงอีกข้างนึงน่าสงสารมาก ตอนแรกเราก้อไม่เห็นหรอก เพื่อนอ่ะดิวิ่งหน้าตาตื่นมาบอกว่าพี่จ๊อบเจ็บตอนนั้นก้อยังไม่เข้าจัยแต่พอหั้นไปเห็นเราตกจัยมาก ถ้าเราไม่ไปกินข้าวเราก้อคงจะได้ดูแลพี่เค้าคือว่าจิงๆเรายู่ชมรมพยาบาลครวที่จะประจำยู่ตรงนั้นแต่วันนี้เราแอบอู้ก้อเรยอดที่จะได้ดูแลพี่เค้าเรยพอประมานเที่ยงๆก้อเป็นการแข่งฟุตบอลนัดชิงชนะเลิศระหว่างสีฟ้า-สีชมพูเรารู้แต่แรกแร้วว่าพี่จ๊อบเป็นนักกีฬาของสีชมพูเราเห็นว่าเมื่อตอนเช้าพี่จ๊อบขาเจ็บก้อนึกว่าพี่เค้าจะไม่ลงแข่งแต่เปล่าเรยพี่เค้ายืนยู่นัยสนามอ่ะเราก้อเรยบอกว่า"นี่ไงหละคนเค้ามีสปรีริท"เราก้อนั่งดูพี่เค้าแข่งไปเรื่อยๆพอดีว่ามีนักกีฬาของสีชมพูนอนเจ็บยู่จากการที่โดนทำฟาวซ์นัยสนามเกมส์การแข่งขันก้อเรยหยุดลงชั่วคราวตอนแรกเราก้อมองแต่ตรงที่มีคนนอนยู่แต่พอเราหันไปเห็นพี่จ๊อบเราถึงกับสงสารพี่จ๊อบเรยแหละอยากหั้ยเกมส์นี้จบๆลงไปซะเพราะว่าเรสเห็นพี่จ๊อบเดินขากะแผลกเราคิดว่าตลอดเวลาที่แข่งมาพี่เค้าคงจะฝืนเล่นแร้วพอเวลาที่เกมส์กลับมาเป็นปรกติพี่เค้าก้อกลับมาวิ่งเหมื่อนเดิมแต่พอเกมส์หยุดอีกพี่เค้าก้อเป็นเหมือนเดมอีกเราสงสารพี่เค้าตั้งแต่ตองแรกแร้วแต่ก้อทำอาไรไม่ได้ก้อพี่เค้าไม่รู้จักเราหนิเราก้อได้แต่ปล่อยหั้ยมันเป็นไปอย่างงั้นเป็นห่วงก้อเป็นห่วงแร้วจะหั้ยทำยังไงหละขืนเดินไปบอกหั้ยพี่เค้าหยุดแข่งก้อโดนตีนกันพอดีสิ พอแข่งบอลเส็ดเราก้อไม่เห็นพี่เค้าเรยจนมาถึงตอนที่เค้าทำพิธีปิดกัลเรียบร้อยแร้วเราก้อเดินหาพี่เค้าจนเห็นพี่เค้ายืนใช้ไม้เท้ายันพื้นยู่ตรงแสตนเชียร์ของสีชมพูเราก้อเรยเข้าไปขอพี่เค้าถ่ายรูปแร้วก้อได้ถ่ายรูปคู่ด้วยหละพอถ่ายเส็ดเราก้อก้มลงไปมองขาของพี่เค้ามันออกจะบวมๆด้วยแหละ ไม่รู้ว่าเรามองนานไปหรือเปล่าพี่เค้าก้อเรยมองที่ขาของตัวเองแร้วก้อหันมามองหน้าเราแบบงงงงว่ามีอะไรรึเปล่าแร้วพี่เค้าก้อถามว่า"มีอาไรที่ขาพี่หรอครับ"เราก้อตกจัยไม่คิดว่าพี่เค้าจะมองยู่เราก้อเรยบอกว่า"แฮะๆไม่มีอาไรหรอกค่ะ แร้วนี่ขาพี่ไปโดนอาไรมาคะ"พี่เค้าก้อบอกว่า"พี่ล้มตอนที่วิ่งแข่งอ่ะครับ น้องไม่เห็นหรอ"เราก้อบอกว่า"ไม่เห็นอ่ะคะคือตอนนั้นไปกินข้าวพอดี"รู้มั้ยพี่เค้าบอกว่าอาไรพี่เค้าบอกว่า"หรอครับพี่นึกว่าน้องดูยู่ซะอีก"!!!!!อึ้งเรยๆๆพี่เค้ารู้ด้วยหรอว่าเราดูพี่เค้ายู่ตลอดดีจัยนะเนี่ย
สุดท้ายนี้อยากบอกพั่จ๊อบว่าเป็นห่วงพี่จ๊อบนะคะดูแลสุขภาพด้วย ถึงแม้ว่าพี่จ๊อบจะไม่เคยรู้เรยว่ามีรุ่นน้องคนนึงที่ปลื้มพี่มากๆ อยากหั้ยพี่หันมามองสักครั้ง อยากเดนเข้าไปทักทายพี่บ้างแต่ก้อทำไม่ได้ก้อต่างคนต่างก้อไม่รู้จักกันนี่นา เฮ่อออออออ
สุดท้ายของสุดท้ายก้ออยากหั้ยพี่จ๊อบดูแลตัวเองด้วยนะคะรุ่นน้องคนนี้เป็นห่วงค่ะ
POST: 26/11/53
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น